Nie żyje Zbigniew Zapasiewicz, jeden z najwybitniejszych polskich aktorów. Artysta zmarł we wtorek wieczorem w Warszawie. Miał 75 lat. Wystąpił w ponad 70 filmach. Zadebiutował w 1963 roku drugoplanową rolą Księdza w "Wianie" Jana Łomnickiego. Stworzył wybitne kreacje w obrazach Krzysztofa Zanussiego - docenta Jana w "Za ścianą" (1971) i naukowca-konformisty, docenta Jakuba Szelestowskiego w "Barwach ochronnych" (1976).

Współpracował z Edwardem Żebrowskim (naukowiec Adam w "Ocaleniu" (1972) i Rygier w "Szpitalu Przemienienia" (1978)); Andrzejem Wajdą - dziennikarz Jerzy Michałowski w "Bez znieczulenia" (1978), Kawecki w "Pannach z Wilka" (1979). Zagrał komunistę Lewena w poruszającym obrazie Janusza Zaorskiego "Matka Królów" (1982), cenzora w "Idolu" Feliksa Falka (1984) i przewodniczącego komisji adwokackiej w "Krótkim filmie o zabijaniu" Krzysztofa Kieślowskiego (1987).

W 2000 roku ponownie spotkał się na planie z Krzysztofem Zanussim wcielając się w postać lekarza Tomasza Berga w "Życiu, jako śmiertelnej chorobie przenoszonej drogą płciową" (Santa Monica: nagroda za najlepszą kreację aktorską; Orzeł - Polska Nagroda Filmowa w kategorii: najlepsza główna rola męska; Festiwal Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni - nagroda za pierwszoplanową rolę męską). Rok później tę samą postać powtórzył w "Suplemencie" Zanussiego. Reżyser zatrudnił aktora ponownie w 2005 roku, obsadzając go w głównej roli - Wiktora Leszczyńskiego, ambasadora Polski w Urugwaju - w "Persona non grata". Zapasiewicza nominowano za tę kreację do Orła - Polskiej Nagrody Filmowej w kategorii najlepsza główna rola męska.

Swoją ostatnią rolę aktor zagrał w filmie "Rewizyta", ponownie u Krzysztofa Zanussiego. Premiera tego obrazu odbędzie się podczas tegorocznego festiwalu Era Nowe Horyzonty we Wrocławiu [więcej>>>].

Zbigniew Zapasiewicz był absolwentem Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie (1956). Wiele wybitnych kreacji stworzył także na deskach teatralnych.

Występował w stołecznym Teatrze Współczesnym - jako Karol w "Pierwszym dniu wolności" Leona Kruczkowskiego (1959), Pylades w "Ifigenii w Taurydzie" Johanna Wolfganga Goethego (1961), Zapowiadacz w "Karierze Arturo Ui" Bertolta Brechta (1962) i Andrzej Prozorow w "Trzech siostrach" Antoniego Czechowa (1963).

W Teatrze Dramatycznym grał między innymi w spektaklach Ludwika René, Macieja Prusa, Kazimierza Dejmka, Jerzego Jarockiego. W latach 1983-1987 można go było oglądać na deskach Teatru Powszechnego.

Do 1990 był dyrektorem naczelnym i artystycznym Teatru Dramatycznego, przez trzy lata pracował w Teatrze Polskim (1990-1993), potem wrócił do Teatru Współczesnego (1993-2000). Od 2000 roku, należał do zespołu aktorskiego Teatru Powszechnego. Współpracował także m.in. z krakowskim Teatrem STU i poznańską Sceną na Piętrze.

/źródło; www.stopklatka.pl/