 Dobiegł końca 62. Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Cannes. Jury pod przewodnictwem Isabelle Huppert Złotą Palmę tegorocznej imprezy przyznało filmowi "Biała wstążka" w reżyserii Michaela Haneke. Nagroda dla Michaela Haneke nie jest zaskoczeniem. Ten twórca wiele razy już ubiegał się o Złotą Palmę i choć zawsze jego filmy budziły żywe reakcje Złotą Palmę otrzymał dopiero teraz.
W latach poprzednich o nagrody festiwalu w Cannes ubiegały się jego: "Funny Games" (1997), "Kod nieznany" (2000), "Pianistka" - nagroda dla najlepszej aktorki (Huppert), nagroda Grand Prix (2001) oraz "Ukryte" - m.in. nagroda dla najlepszego reżysera i nagroda FIPRESCI. "Biała wstążka" jest naturalną konsekwencją wielkiej filmowej kariery i pozycji jednego z największych twórców współczesnego kina artystycznego. Potwierdzeniem tego, że Haneke jest bardzo ceniony jest także nagroda krytyków.
O "Białej wstążce" tak pisał z Cannes korespondent Stopklatki: "Biała wstążka" dociera powoli. Przesłanie Haneke jest potężne, ale środki użyte do jego wyrażenia - bardzo skromne i surowe, a w niesprzyjąjących warunkach - zniechęcające. Co w pierwszej chwili wydaje się czysto naśladowczą, bergmanowską psychodramą, po pewnym czasie zaczyna żyć w naszych głowach własnym życiem. Może taki właśnie był zamiar Haneke - podczas seansu ziarno zostaje zasiane, jego plon przyjdzie nam zbierać znacznie dłużej. Akcja filmu toczy się w roku 1913, w małej niemieckiej, pozornie tylko zwyczajnej wiosce. Zamieszkałą głównie przez protestantów osadę zaczynają nękać niepokojące wydarzenia. Ktoś rozwiesza sznur wzdłuż drogi powodując wypadek, syn jednego z mieszkańców zostaje porwany i pobity, niepełnosprawny chłopiec brutalnie okaleczony... Łańcuch zdarzeń wydaje się nie mieć końca, sensu i sprawcy. Bardziej przerażające od tych tajemniczych wydarzeń są jednak relacje między mieszkańcami wioski - zanik uczuć, ogólne zobojętnienie i chłód panujące w niepotrafiących się porozumieć familiach skutkuje odpowiednio skrzywionym wychowaniem: dzieci uczone są bierności, oswajane z sadyzmem, nastawiane na tłamszenie emocji. Początkowo jeszcze jest to smutny obraz niegodziwości zakorzenionej gdzieś głęboko w ludzkiej naturze. Gdy jednak zestawimy go z historycznymi, czającymi się za rogiem faktami, sytuacja ma się nieco inaczej. Otępiałe, niepotrafiące odczuwać karykatury ludzi, które wyrosną z młodocianych bohaterów filmu, staną się przecież główną pożywką dla Hitlera i jego nazistowskiej ideologii. Haneke trafia tu w sedno, bezlitośnie ukazując narodziny chorego, wypaczonego świata, który w niedługim czasie pochłonie kilka milionów ludzkich istnień. "Biała wstążka" to kino trudne i surowe, ale za to z najwyższej półki. "Biała wstążka" ma już polskiego dystrybutora. Na jesień premierę w naszych kinach tego filmu zapowiada firma Monolith Plus.
Drugą, co do ważności nagrodę tegorocznego Cannes otrzymał film "Un Prophete" w reżyserii Jacquesa Audiarda. Od pierwszego pokazu tytuł ten znajdował się w gronie najpoważniejszych kandydatów do nagród. To opowieść o wrażliwym, pozbawionym edukacji 19-latku Maliku, który trafia do więzienia, gdzie szybko staje się chłopcem na posyłki gangu sprawującego władzę pośród osadzonych. Malik otrzymuje od szefa bandy wszelkiej maści zlecenia, dzięki którym zyskuje szacunek i zaufanie. Nikt jednak nie wie, że Malik ma swoje własne plany...
Christoph Waltz
Nagrody za kreacje aktorskie powędrowały do Charlotte Gainsbourg za "Antychrysta" Larsa von Triera i Christopha Waltza za "Bękarty wojny" Quentina Tarantino. Obie kreacje bardzo się w Cannes podobały. Gainsbourg zdecydowała się na udział w bardzo odważnych scenach u twórcy, który nie boi się mówić własnym głosem. Odbierając wyróżnienie aktorka zwróciła uwagę na von Triera i jego postrzeganie kina. Waltz nie jest szczególnie znanym aktorem ale u Tarantino zabłysnął. W naszej recenzji "Bękartów wojny" pisaliśmy: Nie jest to, jak zapowiadano, film o komandzie żydowskich psychopatów, mordujących hitlerowskie oddziały. Brada Pitta i samych Bękartów jest tutaj niewiele - nieśmiało tylko przemykają na drugim planie, stanowiąc uzupełnienie dla właściwej fabuły. Ta koncentruje się wokół ocalałej z pogromu Żydówki Shosanny (Melanie Laurent), która lata później postanawia spalić swoje kino podczas seansu wypełnionego hitlerowskimi osobistościami. Węszy wokół niej inspektor SS Hans Landa (Christoph Waltz), odpowiedzialny za śmierć jej rodziny. Pomimo wielu rozpoznawalnych twarzy, to właśnie te dwie postacie pełnią kluczową rolę w intrydze "Bękartów...". Mało popularny Austriak Waltz wyrasta przy tym na gwiazdę filmu i całkiem prawdopodobne, że bez jego zachwycającej, pół-ironicznej kreacji, z ekranu w paru miejscach wiałoby nudą.
Charlotte Gainsbourg
To nieliczne z nagród przyznanych przed festiwalowym faworytom. Bez nagród pozostali m.in. Pedro Almodovar, Jane Campion, Gaspar Noe, Ken Loach (spore zaskoczenie), Ang Lee, Tsai Ming-liang. Niestety jury nie doceniło także błyskotliwego "The Time That Remains" Elii Suleimana.
Nagrody powędrowały za to do m.in.: Brillante Mendozy za reżyserię film "Kinatay" i Mei Feng za scenariusz "Chun feng chen zui de ye wan". Cieszą na pewno nagrody jury dla Andrei Arnold za "Fish Tank" oraz Park Chan-wooka za "Thirst". Nagrodę specjalną za całokształt twórczości otrzymał mistrz światowego kina Alain Resnais (na festiwalu zaprezentował film "Les herbes folles").
Bardzo ważną nagrodę festiwalu w Cannes otrzymał za debiut Warwick Thornton autor filmu "Samson and Delilah". Jego luźna wariacja na temat starotestamentowej przypowieści o Samsonie i Dalili to kino intymne i poruszające, swą świeżością śmiało stawiające czoła festiwalowym tuzom. Thornton znalazł przewrotne zastosowanie dla biblijnego moralitetu o marnotrawstwie i lekkomyślności, którego wymowę znacząco przekręca. Akcję swej historii umiejscowił pośród piasków australijskiej pustyni, w opustoszałej i ubogiej wiosce Aborygenów. [cała recenzja TUTAJ >>>]
LISTA NAGRODZONYCH W KONKURSIE GŁÓWNYM
Złota Palma
"Biała wstążka" reż. Michael Haneke
Grand Prix
"Un Prophete" reż. Jacques Audiard
Nagroda Specjalna za całokształt twórczości
Alain Resnais (na festiwalu zaprezentował film "Les herbes folles")
Najlepsza aktorka
Charlotte Gainsbourg za "Antychrysta"
Najlepszy aktor
Christoph Waltz za "Bękarty wojny"
Najlepszy reżyser
Brillante Mendoza za "Kinatay"
Najlepszy scenariusz
Mei Feng za "Chun feng chen zui de ye wan" (Spring Fever) reż. Ye Lou
Nagroda jury
"Fish Tank" reż. Andrea Arnold
"Thirst" (Bak-jwi) reż. Park Chan-wook
Złota Kamera (dla debiutanta)
Nagroda główna: "Samson and Delilah" reż. Warwick Thornton
Specjalne wyróżnienie: "Ajami" reż. Scandar Copti i Yaron Shani
Złota Palma dla filmu krótkometrażowego:
Złota Palma: "Arena" reż. Joao Salaviza
Wyróżnienie: "The Six Dollar Fifty Man" reż. Mark Albiston, Louis Sutherland
NAGRODY POZAREGULAMINOWE
Nagrody sekcji Un Certain Regard
Specjalna nagroda Jury (Ex-aequo): "Kasi az gorbehaye irani khabar Nadarem" reż. Bahman Ghobadi i "Le pere de mes enfants" reż. Mia Hansen-Love
Nagroda Jury: "Politist, adjectiv" reż. Corneliu Porumboiu
Nagrody w sekcji Cinefondation
1. Nagroda: "Baba" reż. Zuzana Kirchnerová-Špidlová
2. Nagroda: "Goodbye" reż. Song Fang
3. Nagroda (Ex-aequo): "Diploma" reż. Yaelle Kayam i "Nammae ui jip" reż. Jo Sung-hee
Nagroda Jury Ekumenicznego
"Looking for Eric" reż. Ken Loach
Nagroda FIPRESCI
"Biała wstążka"
Zapraszamy na naszą stronę festiwalu w Cannes.
(źródło: www.stopklatka.pl) |
